| T O P I C R E V I E W |
| MaMaDan |
Posted - 22/06/2012 : 10:30:15
Beste forumleden
Hierbij wilde ik me even voorstellen, wel zo netjes en zoals ik las ook verplicht bij het lid worden van dit forum. Ik ben Elisa ( half echte naam) , 37 jaar en moeder van vier kinderen. Kevin van 19, Marnick van 13, Daniel van 4 en Freya van 2 jaar. Mijn oudste jongens zijn geboren uit mijn eerste huwelijk, en hebben allebei de diagnose ADHD gecombineerde vorm gehad. Kevin gebruikte daar ritalin voor, maar is daar al mee gestopt sinds zijn 15de jaar. Hij is soms nog erg chaotisch en vergeetachtig, maar weet er goed mee om te gaan. Heeft een vriendin, woont sinds kort samen en is heel serieus bezig met zijn opleiding.
Marnick is ene ontzettend gevoelig kind, en heeft op de basisschool veel problemen gehad met het pesten door bijna de hele groep. Marnick was zeer prikkelbaar, en reageerde vaak erg extreem, waardoor de andere kinderen dit erg leuk vonden om uit te testen. Marnick heeft ook medicatie, maar desondanks stagneert hij enorm in omgang met de leraren. Hij is net klaar met de brugklas van het voortgezet onderwijs, en heeft dit niet zonder slag of stoot gehaald. Hij heeft in tegenstelling tot de basisschool nu veel vrienden en hier gaat hij voor door het vuur. Vorige week nog is hij bijna geschorst van school omdat hij een ander kind twee kopstoten heeft gegeven en een kaakslag...volgens hem omdat hij voor een ander vriendje opkwam waar deze jonge ruzie mee bleek te hebben. Echter Marnick heeft niet het vermogen om het gehele plaatje te overzien waardoor de ruzie ontstaan is, en oordeelt dan naar wat zijn ´vriendjes´ hem vertellen. Er wordt nu ene gedragskaart bijgehouden voor hem door de leraren, en aan het eind van de week neemt hij deze mee naar huis en moeten de ouders deze ondertekenen. Tevens vergeet hij vaak spullen mee te nemen, of om zijn afspraken na te komen waardoor hij geregeld in de problemen komt bij de leerkrachten en/of de klas uitgestuurd wordt. Voor het vergeten van zijn spullen krijgt hij vrijwel direct ene 1 op zijn cijferlijst, waardoor hij enorm hard zijn best moet doen om zijn cijferlijst voldoende te houden. Vanuit onderzoeken is gebleken dat Marnick op ene veel hoger nivo zou kunnen leren dan hij nu doet, echter zijn ADHD problematiek staat hem in de weg. Voor Marnick hebben we de hulp ingeschakeld van Accare, een forensische jeugd- en orthopsychiatrie gevestigd in Leeuwarden.
Onze zoon Daniel van 4 jaar, heeft op 3 jarige leeftijd de diagnose ASS gekregen, na onderzoek door het ATN team Leeuwarden. Als baby was er niet veel aan hem te merken, hij was super tevreden, huilde niet extreem veel en kon tijden spelen en rondkijken op het speelkleed. At en dronk goed, en lustte alles wat ik hem gaf. Hij vertoonde een ontwikkelings achterstand na een lange periode van ziek zijn. Een vrij ernstige darminfectie, en constante oorontstekingen speelden het arme kind echt parten. Hij at niet meer, werd stiller en kreeg een ´ernstige´blik. Ook begon het hoofdbonken toen, wat hij nu gelukkig niet meer doet. Spraak bleef vrijwel uit, en actie reactie verliep anders dan met mijn andere kinderen. Zwaaien deed hij nooit, hij kon iedereen aanwijzen op foto´s, maar zichzelf aanwijzen was zo´n confrontatie dat hij zijn hoofd afwendde, of hard begon te gillen. Motoriek was houterig en star, hij liep toen hij bijna 2 jaar werd (godzijdank want hij was erg zwaar om te tillen en ik was zwanger van zijn zusje) Toen Daniel 2 en half jaar was heb ik het consultatieburo ingeschakeld en mijn zorgen geuit. Daarna kwam alles in een stroomversnelling. Ik kreeg een pedagoge aan huis om zijn gedrag te observeren en deze heeft me doorgestuurd naar het ATN team in Groningen. Tevens kwam Daniel in aanmerking om naar het M.O.D te gaan, hij zat destijds al op de peuterspeelzaal maar de leiding had erge moeite met hem om hem te betrekken in het groepsgebeuren. Daniel deed wat hij wilde, en als hij op ene tafel wilde klimmen als anderen fruit aten, dan DEED hij dat. OOk sloeg hij kinderen die hem in de weg stonden vol in het gezicht. ATN team heeft uiteindelijk een ontwikkelingsachterstand van 18 maanden vastgesteld, en de diagnose ASS gegeven. Nu heeft Daniel nog steeds dwangmatig en star gedrag, wat de ene keer méér op de voorgrond is als de andere keer. Wij leren van de ouderbegeleider van het ATN team hoe we met probleemgedrag moeten omgaan, en hoe we Daniel het beste kunnen begeleiden, en de ene keer gaat dit makkelijker als de andere keer. Zo eet daniel alleen maar brood,af en toe macaroni, pannekoeken of patat. Iets van groente of fruit zal hij niet proberen
Ons leven is als een rit in een rollarcoaster, enorme pieken gevolgd door diepe dalen. Af en toe een onvoorspelbare zijweg inslaan niet wetende waar dat je brengt. De achterstand van Daniel is er nog steeds, hij trekt zich nu aan zijn jongere zusje op. Wij als ouders zijn door een verdietige en uitputtende acceptatieproces gegaan, waar we soms nog mee moeten dealen. Mijn man heeft 9 maanden thuis gezeten nadat hij ontslagen was, en ik heb toen een opleiding tot verzorgende IG in een verpleeghuis afgerond. Momenteel werk ik daar nog steeds met plezier ( 28 uur pw) en heeft mijn man inmiddels weer ander werk gekregen. De woensdagen ben ik overdag vrij voor mijn kinderen ( Daniel is dan vrij van het M.O.D) en Freya gaat dan naar de peuterspeelzaal.
Stapje voor stapje leren we steeds beter te coopen met alles wat het ouderschap met zich mee brengt, maar om een puber met ADHD en een kleuter met een ernstige vorm van ASS te hebben is verre van gemakkelijk. OOk onze oudste zoon en jongste dochter hebben hun aandacht nodig en soms moet ik me in 1000 stukjes opsplitsen voordat ik kan zeggen...zo, nu heb ik tijd voor mezelf. Ook als ikzelf mijn grenzen hierin voorbijga dan merk ik heftigere reacties van mijn zoontje, waardoor we gemakkelijker in een negatieve spiraal kunnen komen.
Gister heb ik de psychiater van het ATN team gebeld om over de optie medicatie te praten. Ik ben er nogal huiverig voor, maar toch ga ik mijn ogen niet sluiten voor middelen die misschien kunnen bijdragen in het welbevinden van Daniel en daarmee ook met heel het gezin.
Groet, Elisa
Download Attachment:  149374_10150762744274424_83451919423_9091687_1869909679_n.jpg
32.02 KB |
| 9 L A T E S T R E P L I E S (Newest First) |
| thea |
Posted - 23/06/2012 : 19:30:11
Hallo elisa,
Jee meid ik heb bewondering voor je, je hebt in 1 gezin te maken met meedere facetten van het Autisme en dat is niet makkelijk ik ben zelf ook 37 en mama van een zoon van 10 met pddnos en een dochtertje van 3 zonder byzondeheden in het autisme. Aan mijn zoon heb ik soms de handen vol maar na een feestje waarin ik 2 kids te logen heb gehad weet ik dat het met mijn zoon toch niet zo heftig is als ik dacht. Maar in elk geval welkom hier en ik hoop dat je veel kunt hebben aan de ervaringen en verhalen van anderen en als je zelf dingetjes kwijt wilt dan kan dat hier ook prima. Wij zelf wonen in Leeuwarden maar zijn niet bij de ATN maar bij KINNIK. voor heen GGZ de Swing. Onze zoon is ook op MOD geweest wij hebben daar superervaringen mee en zijn daar heel goed geholpen hij zit nou op speciaal basis onderwijs.
Groetjes thea |
| Floor |
Posted - 22/06/2012 : 14:40:53
Welkom
|
| Mamzie |
Posted - 22/06/2012 : 13:14:14
welkom hier! |
| MaMaDan |
Posted - 22/06/2012 : 11:40:38
quote:
Originally posted by grietjeo
Welkom hier!
btw: mooie foto!!
Thnx!  Deze wilde ik hier graag delen |
| grietjeo |
Posted - 22/06/2012 : 11:37:02
Welkom hier!
btw: mooie foto!! |
| MaMaDan |
Posted - 22/06/2012 : 11:35:49
quote:
Originally posted by AnoukB
Welkom Elisa,
Wat kan je toch een hoop mee maken he in een korte periode. Heel herkenbaar.
Zeker weten...véél, in relatief korte periode.  |
| MaMaDan |
Posted - 22/06/2012 : 11:29:08
quote:
Originally posted by Mammavanvijf
Welkom Elisa,
Leven is net een rollercoaster zeg je. Gelukkig staat die zo af en toe stil om adem te kunnen halen... quote:
en fijner is dat je uiteindelijk alle bochtenwerk kent... 
Zo is dat, maar daar zijn wij nog lang niet..
Welkom op dit forum
[quote]Ik heb zelf zoon (bijna)18, zoon 12, dochter 10, dochter 9 (allemaal met een diagnose) en een dochter van 2 (nog zonder diagnose).
Goh, en ik al denken dat 2 kinderen met een diagnose in één huis al heavy was...repect voor jou! Kan vast nog veel herkenbare situaties met je bespreken. Maar begrijp ik goed dat de vijfde diagnose eraan lijkt te komen?
|
| Mammavanvijf |
Posted - 22/06/2012 : 10:58:59
Welkom Elisa,
Leven is net een rollercoaster zeg je. Gelukkig staat die zo af en toe stil om adem te kunnen halen... en fijner is dat je uiteindelijk alle bochtenwerk kent...
Welkom op dit forum
Ik heb zelf zoon (bijna)18, zoon 12, dochter 10, dochter 9 (allemaal met een diagnose) en een dochter van 2 (nog zonder diagnose). |
| AnoukB |
Posted - 22/06/2012 : 10:57:28
Welkom Elisa,
Wat kan je toch een hoop mee maken he in een korte periode. Heel herkenbaar.
|
|
|
149374_10150762744274424_83451919423_9091687_1869909679_n.jpg